Pokazywanie postów oznaczonych etykietą FRANCJA. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą FRANCJA. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 8 kwietnia 2008

Francja

„ Francuzi są najbardziej błyskotliwym
i niebezpiecznym narodem Europy,
najlepiej nadającym się na przedmiot uwielbienia,

nienawiści, współczucia lub lęku, lecz nigdy – obojętności”

Alexis de Tocqueville



Opisując Polaków powołujemy się na ich gościnność, otwartość, tolerancję, oraz bliską każdemu z nas chęć do zabawy :) Zanim przekroczymy granicę naszej ,,małej'' ojczyzny musimy wydać osąd o mentalności innych narodów, których nie wolno nam wartościować.
Jako przyszły pedagog spróbuję dotknąc tych z grubsza przyjętych zabobonów i pobawić się razem z Wami w ludzkiej świadomości.

Nie trzeba utwierdzać nas w przekonaniu, że Francja jest jednym z tych zakątków kuli ziemskiej, gdzie gromadzą się różne kultury, spowodowane zasiedleniem tego obszaru przez emigrantów i uchodźców.
Czy ma to wpływ na Francuzów? Pewnie, że tak... Postawmy się w ich sytuacji. Ciężko zachować odrębność, kiedy o swoje prawa domagają się cudzoziemcy i narzucają swoimi przyzwyczajeniami
i tradycjami - swój styl bycia.

Na pierwszy rzut oka prawowici mieszkańcy nie budzą sympatii. Są spostrzegani jako osoby zachowujące dystans i nieco nieufności w kontaktach miedzyludzkich. I trudno nam się dziwić. Sami wyrastamy z przekonania, że Polak wie lepiej :)

Każdy z nas dba o swój interes, również językowy... Możemy być zniesmaczeni, że na terenie Francji musimy znać choć parę słów w języku francuskim, by móć się porozumieć. Akurat ja popieram przywiązanie do języka ojczystego, bo sama najlepiej komunikuję się po polsku i czuję się swobodnie nie siłując się z przekształcaniem moich myśli na niemiecki. Nasi zagraniczni sąsiedzi mają w szkołach język angielski jako obowiązkowy jednak czym innym jest jego praktyka :)
Pragną oni zachować swoją odrębność i i wartość wobec hegemonii anglosaksońskiej. Bariera językowa, która może dzielić Polaków i Francuzów, z pewnością nie ułatwi kontaktów i nie pomoże zrozumieć odrębnych mentalności.
















Polacy często zarzucają Francuzom brak gościnności. Pokuszę się o stwierdzenie, że wynika to raczej z naszej wygody i lenistwa, które uniemożliwia nam szukania przyczyn zachowania, choć za to doskonale przyspiesza łatwość w stawianiu ocen. Może Was zadziwię, ale te z pozoru dość zimne kontakty z Francuzami, z biegiem czasu zmianiają się diamentralnie.

Z momentem, kiedy uda się wejść we francuskie środowisko i pozyskać francuskich znajomych i przyjaciół jest się wtedy otoczonym ludźmi bardzo bliskimi, serdecznymi i oddanymi. Tu nikt nikogo nie ocenia zachowując pryncypia tolerancji.

Ale kontakty towarzystkie to nie wszystko. Chcąc szufladkować ludzi, możemy powiedzieć, że Polak dużo gada, a mało robi. Natomiast Francuzi znani są z licznych strajków i manifestacji. Pomiędzy godziną 12 a 13 lub 14, mało kto we Francji pracuje - jest to ogólnonarodowa przerwa na posiłek Nie można być efektywnym, jeśli pracuje się bez przerwy, a podjadanie w biurze jest tyle nieestetyczne, co i niepraktyczne. Przerwa stała się nieodzownym zwyczajem kulturowym Francji, który zmusza cudzoziemców do zmiany organizacji dnia. Ale i to świadczy o odrębności i specyfice Francji, bowiem wszystko jest kwestią przyzwyczajenia.

Asertywność – jest jedną z charakterystycznych cech Francuzów. Bez wątpienia wypływa ona z wiary, ze obdarzeni zdolnością przenikliwego rozumowania, Francuzi po prostu muszą mieć rację. Swoją drogą życie musi być łatwiejsze kiedy jest się pewnym siebie, swoich możliwości i zdolności :)
UWAGA!!! Polacy, odwołuję się do Was, abyście przestali narzekać na życie, a zaczęli działać zaczynając od samego siebie, być może jak to robią Francuzi od swego nastawienia. Na początek gwarantuję, że wystarczy odrobina radości i spontaniczności... Mimo wszystko nasz obraz często to: strudzeni, zmęczeni życiem ludzie, narzekający na swą niedolę. Kobiety poprawiając Wam nastrój dodam, że warto zagłębić się w psychikę ludzką, bo podobno (aczkolwiek to zależy od gustu) Francuzi są najprzystojnieszymi facetami na świecie :)))

Na koniec, aby poprawić wizerunek naszych obcokrajowców dodam tylko, że
kiedy identyfikują się z jakąś sprawą i wzniecą w sobie zapał, czerpią z głębokich zasobów energii i kreatywności, które cudzoziemcy mogą jedynie podziwiać:) Moim zdaniem każdy z nas może odkryć w sobie siły do działania, sama mentalność nie wsytarczy bo rozmaitość w ludzkich charakterach jest ogromna, ba niepoliczalna. Czy i ty dajesz coś światu? Trzeba mieć jakieś barwy, osobowość i pozytywną energię, by pozostawić jakiś ślad w sercach, myślach, a ogólnie pojmująć także w mentalności o której tyle dyskutujemy. Postaram się przy najbliższych notkach rozwinąć ten temat i skupić się na innych cechach ludzkiego charakteru.

Nie brakuje cytatów i dowcipów na temat Francuzów, dlatego pokuszę się na zakończenie o jeden:

„Są skazani na abstrakcyjność. Rozmowa z nimi jest jak próba nawiązania kontaktu z literą x w algebrze”

David Herbert Lawrence

poniedziałek, 7 kwietnia 2008

Alpy Francuskie


Alpy (fr. Alpes,) - najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia. Jego długość wynosi około 1200 km, a szerokość od 150 do 250km.
Pochodzenie nazwy jest niepewne, niektórzy wiążą ją z celtyckim rdzeniem alb, oznaczającym "wysokość", inni natomiast wskazują na łaciński przymiotnik albus - "biały", co miało odnosić się do ośnieżonych szczytów Alp. Ta druga hipoteza jest wątpliwa, zważywszy, że na terenie całego łańcucha określenie "alp" odnosi się do wysokogórskich pastwisk (w Polsce nazywanych halami), a nie do szczytów górskich.
Najwyższym szczytem Alp, a zarazem całej Europy, jest położony na granicy francusko-włoskiej Mont Blanc (wł. Monte Bianco, pl. Biała Góra), Wznosi się na wysokość 4810,90 m n.p.m.. Potocznie nazywany Dachem Europy, położony na terytorium Francji. Granica francusko-włoska przebiega przez pobliski, boczny wierzchołek Mont Blanc de Courmayeur (wł. Monte Bianco di Courmayeur) (4748 m n.p.m.).
Mont Blanc zbudowany jest głównie ze skał krystalicznych. Jest młodym, stale rosnącym masywem górskim (przyrost roczny wysokości wynosi ok. 2-3 mm) lecz w ostatnich latach urósł aż o 2 m.


Alpy to oczywiście doskonałe miejśce na snowboard i narty. Oto kilka miejsc gdzie można się wybrać:

Les Deux Alpes
Region narciarski usytuowany w punkcie zetknięcia się Alp Północnych z Południowymi. Oferuje teren narciarski jedyny w swoim rodzaju, śnieg gwarantowany jest przez cały rok. Jako pierwsza z francuskich stacji narciarskich dysponował terenem do jazdy na nartach latem. Stale rozrastający się teren narciarski o nowoczesnej infrastrukturze to nie lada gratka dla nastawionych na sportowe wyczyny alpejczyków.

Les Menuires
Region narciarski w dolinie Belleville w sercu Sabaudii - jeden z trzech najważniejszych terenów Trzech Dolin, składający się z dwóch ośrodków Les Menuires i Saint Martin de Belleville. Położenie szczytu La Masse daje niepowtarzalną w Trzech Dolinach możliwość znalezienia niezatłoczonych tras i śniegu nawet wiosną. Wysokie położenie terenów narciarskich oraz doskonały system sztucznego naśnieżania umożliwiają jazdę po dobrym i obfitym śniegu, a dodatkowym plusem są szerokie i nasłonecznione trasy. Region ten jest przede wszystkim rajem dla sportowców i amatorów mocnych wrażeń

Serre Chevalier
Region narciarski wśród modrzewiowych lasów, któremu nazwy użyczył alpejski szczyt o wysokości 2491 m n.p.m., leżący na granicy Parku Narodowego Ecrins. Roztacza się stąd widok na rzekę Guisane i jej dolinę wraz z trzynastoma osadami i najwyżej położonym miastem we Francji, Briançon. Teren Le Grand Serre Che, nad którym czuwa szczyt la Barre des Ecrins (4102 m n.p.m.), rozciąga się na jednym zboczu górskim i składa się z trzech mniejszych terenów: Briançon, Le Serre Che oraz Le Monêtier les Bains. Dostęp do niego jest możliwy z każdego z głównych ośrodków narciarskich, łączących tradycję rustykalnych chat z kamienia z nowoczesnością rozmaitych form rekreacji après ski.

Les Orres
Region narciarski w Alpach Wysokich, nad jeziorem Serre Ponçon, w otoczeniu modrzewiowych lasów. Oferuje tereny narciarskie na wysokości od 1550 m do 2720 m n.p.m. Może poszczycić się zróżnicowanymi trasami, dobrymi warunkami narciarskimi i znakomitym nasłonecznieniem. Dodatkowym atutem jest fakt, że ośrodek dostępny jest tylko dla pieszych.

La Tania
Najmniejszy i najmłodszy ośrodek narciarski w 3 Dolinach wybudowany z okazji Igrzysk Olimpijskich w Albertville w 1990. La Tania uważana jest za najbardziej rodzinną i kameralną stację narciarską we francuskich Alpach. Dodatkowymi zaletami są zalesione sosnowe stoki, tradycyjna architektura i całkowity zakaz wjazdu samochodów na teren stacji.


J'ai deux amours : mon pays et Paris. (Josephine Baker)
-Mam tylko dwie miłości: mój kraj i Paryż.


Paryż (fr. Paris) - stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju, jedno z 10 największych w Europie. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez miliony turystów.

Historyczne jądro Paryża stanowi wyspa Île de la Cité na Sekwanie, na której położony jest m.in. Palais de Justice oraz katedra Notre-Dame de Paris. Jest ona połączona z mniejszą wyspą Île Saint-Louis, gdzie znaleźć można XVII i XVIII-wieczne kamienice.
Od 1 stycznia 1860 roku Paryż podzielony został na 20 dzielnic (fr. arrondissement). Dzielnice są ponumerowane, a ich numeracja biegnie spiralnie od środka, zgodnie z ruchem wskazówek zegara (tworząc kształt muszli ślimaka). Najważniejsze pod względem turystycznym dzielnice mają numery 1-8. Leżące zewnętrznie Lasek Buloński i Bois de Vincennes należą odpowiednio do 16. i 12. dzielnicy. Każda z dzielnic ma wybieraną radę (conseil d'arrondissement), która z kolei wybiera swojego przewodniczącego (mera). Delegacja członków każdej z dzielnic tworzy Radę Paryża (conseil de Paris), która wybiera mera Paryża (stanowisko utworzone w 1977 r.).

ATRAKCJE TURYSTYCZNE
W Paryżu znajduje się wiele zabytków z różnych epok, dzieł sztuki, budowli architektonicznych, muzeów, uczelni oraz instytucji o znaczeniu międzynarodowym. Paryż to również światowe centrum mody.

Zabytkowe budowle

  • wieża Eiffla (La tour d'Eiffel)
  • Katedra Notre-Dame
  • Łuk Triumfalny w Paryżu (L'Arc de Triomphe) - pomnik upamiętniające francuskie zwycięstwa
  • Bazylika Sacré Coeur
  • Les Invalids - muzeum i mauzoleum francuskich żołnierzy, także miejsce pochówku Napoleona
  • Panteon - kościół, gdzie pochowani są francuscy bohaterowie narodowi
  • Conciergerie- dawne więzienie
  • Sainte-Chapelle- XIII-wieczna gotycka kaplica pałacowa
  • Opera Garnier
  • wzgórze Montmartre
  • Hotel Lambert

Muzea paryskie

  • Luwr (Le Musée du Louvre) - jedno z największych muzeów sztuki na świecie, w jej zbiorach znajduje się m.in. Mona Lisa oraz Wenus z Milo
  • Musée d'Orsay - muzeum sztuki w budynku dawnego dworca kolejowego, zbiory malarstwa impresjonistycznego,
  • Centre Georges Pompidou- muzeum sztuki współczesnej oraz centrum kultury, znany ze względu na swoją ciekawą architekturę z rurami na zewnątrz budynku,
  • muzeum Auguste'a Rodina - kolekcja rzeźb tego znanego francuskiego rzeźbiarza

W Paryżu znajdują się także takie obiekty jak: Disneyland Resort Paris, Uniwersytet Sorbona założony w roku 1150, College de France.

Katedra Notre-Dame de Paris- gotycka katedra w Paryżu. Jedna z najbardziej znanych katedr na świecie, między innymi dzięki powieści Dzwonnik z Notre Dame francuskiego pisarza Wiktora Hugo.Jej nazwa, tłumaczy się jako Nasza Pani i odnosi się do Matki Boskiej. Wzniesiono ją na wyspie na Sekwanie, zwanej Cité, na śladach po dwóch kościołach powstałych jeszcze w IX w. Budowa jej trwała prawie 170 lat (1163-1330). Jest to kościół pięcionawowy z krótką nawą krzyżową, dość długim prezbiterium i podwójnym obejściem na półkolu. Pierwotnie miało ono tylko trzy małe kapliczki. W drugiej połowie XIII w. usunięto kapliczki i wybudowano pięć dużych kaplic.Całą szerokość fasady zajmują trzy portale, z czego środkowy jest najszerszy. Wyrzeźbiono na nim scenę Sądu Ostatecznego. Zamiast kolumienek (jak to było w stylu romańskim) na cokołach lub wspornikach ustawiono figury zwieńczone baldachimami. W najwyższej części łuku znajduje się płaskorzeźba Matki Boskiej Tronującej z Dzieciątkiem, obok niej inicjator budowy katedry – biskup Maurice de Sully i król Ludwik VII w otoczeniu aniołów. Środkowy, największy portal Sądu Ostatecznego, pochodzi z ok. 1220-1230, ale jedynie kilka fragmentów rzeźb (m.in. postać Chrystusa w górnej części tympanonu) pochodzi z I połowy XIII w., reszta to XIX-wieczna rekonstrukcja.Nad środkowym portalem umieszczono rozetę rozświetlającą wnętrze świątyni. W całej budowli umieszczono dużą ilość witraży, które wprowadzają grę światła w wielkiej i zazwyczaj, jak to bywa w gotyckich katedrach, mrocznej budowli. 3 września 2006 plac przed katedrą, zaprojektowany przez barona Georgesa Haussmanna w czasach Napoleona III dla podkreślenia świetności zachodniej fasady katedry, noszący dotąd nazwę Place du Parvis Notre-Dame, czyli "plac Kościelny Notre-Dame" poświęcono papieżowi Janowi Pawłowi II nadając mu nową nazwę Parvis Notre-Dame - place Jean-Paul II, czyli "Dziedziniec Notre-Dame - Plac Jana Pawła II". Uroczystość zmiany nazwy zakłócona została demonstracjami jej przeciwników.

Wieża Eiffla- najbardziej znany obiekt architektoniczny Paryża, rozpoznawany również jako symbol Francji. Obecnie jest to piąta najwyższa budowla we Francji i najwyższa budowla w Paryżu."Dama Paryża" stoi u południowego krańca Pola Marsowego w centrum Paryża, nieopodal Sekwany.Wieża została zbudowana z okazji Wystawy Światowej, jako przykład możliwości technicznych tamtego okresu oraz symbol potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji w tym okresie. Po zakończeniu wystawy wieża miała zostać rozebrana, jednak po tym, jak jej szczycie założono laboratorium meteorologiczne, ocalała.Faktycznym pomysłodawcą konstrukcji wieży Eiffla był młody i zdolny pracownik w biurze Gustawa Eiffla, Maurice Koechlin. 18 września 1884 roku Eiffel, Koechlin i Nougier (szef biura i dwóch jego pracowników) zgłosili patent zarejestrowany pod numerem 164364. Projekt został zaprezentowany publicznie. 12 grudnia Eiffel odkupił prawa autorskie od Koechlina i Nougiera, wraz z prawami do własności intelektualnej do projektu. Budową od 1887 kierował Koechlin. Na budowę wieży przeznaczono 7,8 mln franków, czyli ok. 65 mln dzisiejszych złotych, z czego ok. 75% zwróciło się już w ciągu pierwszych 5 miesięcy (do końca roku, w którym zakończono budowę) od otwarcia wieży dla turystów. Dodatkowe zyski były czerpane ze sprzedaży małych figurek w kształcie wieży. Od momentu otwarcia wieżę zwiedziło ponad 200 milionów osób.

Francuska kultura - z grubsza ;)

Skoro Paryż.. to już wiadomo o czym będzie traktować najbliższa tematyka bloga. Francja - to nasz cel. Za zadanie obrałam sobie w krótki i jakże treściwy sposób :) przedstawić wam kulturę francuską, która w moim mniemaniu obejmować będzie kuchnię, muzykę, sport, oświatę, modę (coś dla pań;) ) i wiele innych drobiażdżków o które leciutko zahaczę.


















Jako, że jesteśmy studentami i każdy z nas w każdej minucie mijającego dnia myśli o tym 'jak tu dobrze zjeść?', dodając iż na myśleniu się kończy.... :) postanowiłam rozpocząć od
kuchni francuskiej. Myślę, że wam tak jak i mi, owa kuchnia kojarzy się ze ślimaczkami, żabkami i takimi różnymi, śmiesznymi, obślizgłymi stworzonkami. Otóż wyobraźcie sobie, że oni jedzą też inne potrawy ! ;) Nie pogardzą dobrze przyrządzoną wieprzowinką, wołowinką czy cielęcinką podaną z warzywami, ryżem lub makaronem.
Jeśli chodzi o pory posiłków i rodzaje posiłków to muszę wam napisać, że śniadanie praktycznie dla nich się nie liczy. Czasem wciągną jakąś kawę, jakieś rogaliki bądź jakieś płatki z mlekiem, ale nic ponad to. I jeśli już jedzą to jedzą na słodko. Gdy pojedziecie do Francji, nie zdziwcie się jak nie dostaniecie na śniadanie wędlinki, sera czy pomidorka bądź w ogóle niczego nie dostaniecie. ;) Idąc dalej, dzień w sferze posiłków nie wygląda zbyt bujno. Francuzi jedzą jakieś skromne obiadki typu sałatka bądź grzanka z jajkiem albo podskubują sobie kanapeczki. :) Najważniejszą porą obiadową jest kolacja. Moment bardzo taki wyniosły, w którym wszyscy członkowie rodziny opowiadają o wrażeniach z minionego dnia. Wtedy zaczyna się wyżerka ;) Przystawki, nie przystawki, dania główne, sałateczki, zupki, desery.. no czego dusza zapragnie ;) Najlepsze jest to, że oni to wszystko popijają smacznym winkiem ;) no właśnie... Francja, można rzec, jest z pewnością nie wiem czy największym ale jednym z największych konsumentów no i koneserów wina ;) Szampania, czyli francuska kraina wina znajdująca się pomiędzy wzgórzami Ardenów wśród wiosek, jezior, łąk. ;)

System oświatowy we Francji jest taki ... dziwny :) Wyobraźcie sobie, że dzieci francuskie są objęte obowiązkiem szkolnym od 6-go roku życia ! a nie tak jak w Polsce od 7-go ! ;) Szkoła podstawowa trwa 5 lat i jest szkołą całodzienna. Więc jeśli dobrze liczę, kończy się podstawówkę, mając lat 11. Jest tak zwany collège, czyli średni szczebel kształcenia kończący się brevet, który (wyobraźcie sobie! ) jest odpowiednikiem "małej matury". Następny etap francuskiej oświaty jest przeznaczony dla tych ambitnych. Ci którzy chcą przygotować się do "pełnej matury" muszą pochodzić sobie jeszcze przez 3 lata do liceum. :) Podsumowując.. mając 16 lat oni mają już małą maturę a my w Polsce mamy skończone dopiero gimnazjum, które jak wiadomo nic nam nie daje. ;)

Muzyka ! Czy wiedzieliście, że najpopularniejszymi instrumentami wśród francuzów są gitara i pianino ? Ja też nie ;) Jednak nie pogardzą oni
klarnetem, obojem czy saksofonem. :) A czy wiedzieliście, że we Francji mają coś takiego jak la Fęte de la musique, czyli dzień muzyki ? Po raz kolejny - ja także nie ;) Odbywa się on co roku 21 czerwca i w kawiarniach czy też na ulicach organizowane są koncerty muzyki jazzowej, reggae, poważnej, rockowej itd, itd.. ;) Musi być fajnie :)

Sport.. jako, że mało posiadam informacji na ten temat umówmy się może, że Francuzi nie przepadają za sportem, ok ? ;) Skoro już ustaliliśmy, mogę napisać, iż jak już wezmą się za sport to najczęściej za grę w kule, gdyż jest to ich narodowy sport. Poza tym czasem sobie kopią piłkę bądź machają rakietą na korcie tenisowym ;)

Panie.. teraz będzie o modzie ! ;) Więc.. jak każda dama wie Francja jest znana na całym świecie ze swych genialnych kreatorów mody jak
Dior, Chanel, Yves Saint-Laurent, Jean-Paul Gaultier, Christian Lacroix, których wspaniałe kreacje są w zasięgu rąk ludzi, którzy zamiast tradycyjnych chusteczek do nosa używają banknotów. Nie zmienia jednak to faktu, iż ubrania te na prawdę cieszą oko.. jedynie oko ;) I uwaga ! ... polski rozmiar 40 odpowiada francuskiemu 38 ! Nie mogłam, drogie Panie, powstrzymać się od podzielenia się tak wspaniałą nowiną ! To przełom w naszym życiu ! Nawet jeśli obejmuję on jedynie sferę cyferkową pomijając sferę rozmiarową ! ;)

ojojojjj zapomniałabym o systemie opieki zdrowotnej ! Więc.. wyobraźcie sobie, że pacjent zawsze pokrywa koszty wizyty u lekarza , a dopiero potem refunduje mu to kasa chorych. Nie, nie żartuje. ;) Co więcej.. gdy pacjent chce skorzystać z porady lekarza zakłada sobie taka śmieszną kartę, na której zapisywane są wizyty u lekarza i przepisywane leki. Koszt takiej wizyty wynosi zazwyczaj około 20 euro, więc po przeliczeniu.. hym chwilka.. ( po 2 min ) wynosi dokładnie 69,2 zł ;) w sumie to chyba nawet dużo nie jest. ;) Jeśli potrzebujesz pomocy natychmiast, już, zaraz to sobie możesz dzwonić o każdej porze dnia i nocy z każdego miasta, miasteczka, wsi, które obejmują granice Francji. ;)

Może na koniec coś na temat zakupów ? Więc.. we Francji sklepy są otwarte dłużej niż w innych krajach europejskich. Jeśli chodzi o mnie - trudno jest mi wyobrazić sobie, żeby sklepy były otwarte dłużej niż godzina 22. ;) Natomiast ciekawym faktem jest to, iż w poniedziałki wszelkie sklepy, domy handlowe, supermarkety są zamknięte. Nie ważne, jak bardzo chcielibyście zrobić zakupy w poniedziałek to i tak pocałujecie klamkę ;) no chyba, że zamiast klamek są drzwi rozsuwane ;) wtedy możecie całować się z nimi ;)

No i z mojej strony to by było na tyle. Mam nadzieję, że nie zanudziłam was swoim wywodem obejmującym z grubsza jako taką sferę kulturową Francji. Za błędy ortograficzne ( uu przepraszam.. nie ma takich, gdyż za każdym razem podkreślają mi się na czerwono i mam szansę poprawić;) ) , gramatyczne bądź składniowe czy jakieś inne z góry przepraszam i do 'przeczytania' przy okazji kolejnej notki w moim wykonaniu. ;)