środa, 14 maja 2008

Grecja - ciekawostki, porady i zwyczaje.

CIEKAWOSTKI

Grecja jest najpiękniejsza w kwietniu i w maju, gdy kwitną kwiaty, krzewy i drzewa, a zbocza gór, szybko później wypalane przez promienie słoneczne, pokryte są zielenią. Kto więc nie nastawia się na plażowanie i kąpiele morskie, a chce zwiedzić ten kraj w najpiękniejszym okresie, unikając tłumów turystów i urlopowiczów, powinien wybrać się tam właśnie wiosną.
Podobnie jak w innych krajach śródziemnomorskich, w Grecji obowiązuje sjesta i w godzinach południowych (od 15 do 17) trudno coś załatwić, zobaczyć czy zwiedzić. Nie dotyczy to najważniejszych obiektów turystycznych, jak Akropol czy Narodowe Muzeum Archeologiczne w Atenach.
W poniedziałki większość muzeów i wykopalisk greckich jest zamknięta. W niektórych muzeach w niedzielę i święta państwowe wstęp jest dla wszystkich bezpłatny. Bilet normalny do Narodowego Muzeum Archeologicznego i Akropolu kosztuje ok. 25 zł., do obiektów w Delfach, Meteorach, Epidauros - 20 zł.
Co roku w Grecji odbywa się kilka krajowych i międzynarodowych imprez kulturalnych. Miłośników teatru zachęcam do udziału w sierpniowych spektaklach dramatu antycznego w Epidauros na Peloponezie. W Atenach w końcu czerwca odbywa się "Bic Jazz and Blues Festiwal", a w lecie, w ramach Festiwalu ateńskiego m.in. spektakle w teatrze Herodesa Attyka na zboczu Akropolu.
Osobom kąpiącym się w greckich morzach oraz przebywającym na plażach grozi kilka niebezpieczeństw. Przede wszystkim promieniowanie słoneczne, którego siły na ogół nie odczuwa się, dopóki nie jest za późno. Trzeba nosić nakrycie głowy, ciało tylko na krótko wystawiać na słońce, przynajmniej do czasu uzyskania silnej opalenizny. W morzu groźne są meduzy, zwłaszcza te trudniej zauważalne, zupełnie przezroczyste. Nie należy brać ich do ręki ani dotykać inną częścią ciała. Na skalistych nabrzeżach niebezpieczeństwo dla stóp stanowią kolce jeżowców.
W upalne dni należy spożywać duże ilości płynów - nie mniej niż trzy litry dziennie. Można pić wodę nie przegotowaną, jeżeli pochodzi z kranu oznaczonego symbolem wody pitnej.
W wielu miejscowościach wypoczynkowych prawdziwym utrapieniem są komary. Jeśli mamy przeciwko nim sprawdzony środek, lepiej zabrać go ze sobą.
Grecy najrzadziej w całej Europie zapadają na choroby serca. Czemu to zawdzięczają? Zdrowej kuchni. Mało tłuszczów, oliwka z oliwek, świeże ryby, warzywa i owoce - oto klucz do sukcesu. Może dzięki dobroczynnym właściwościom greckiej kuchni powstał mit o nektarze i ambrozji - napoju i jedzeniu greckich bogów, którzy dzięki nim byli zawsze młodzi i żyli wiecznie. Dziś dania greckie takich własności, jak w czasach gdy Olimp był zamieszkany przez cały niemal grecki panteon, nie mają, ale jedno jest pewne - będąc w Grecji warto spróbować tamtejszej kuchni!

PORADY I ZWYCZAJE

Grecy są przywiązani do tradycji i wartości rodzinnych.

Aby nikogo nie urazić, trzeba przestrzegać obowiązujących zasad. Po pierwsze nie wolno się upijać, nietrzeźwość jest tu czymś niecodziennym. Osoby pijane budzą albo konsternację (w najlepszym wypadku) albo odrazę ( w najgorszym). Incydenty wynikające z pijaństwa często kończą się wzywaniem policji.

Opalanie nago jest możliwe tylko na niektórych plażach (np. na wyspie Mykenom), ale i tak budzi to powszechne zgorszenie i zdegustowanie wśród Greków. Trzeba szukać miejsc, które zostały zaakceptowane jako plaża nudystów.

Ponieważ grecki Kościół prawosławny cieszy się powszechnym autorytetem, dlatego wszelkie nieprzychylne komentarze o odcieniu antyklerykalnym, a nawet na temat greckich świeckich lepiej zachować dla siebie.

Samotne turystki są tutaj obiektem nieustannego zainteresowania ze strony mężczyzn, zwłaszcza na plażach, w pobliżu nocnych klubów i dyskotek. Ale "grecki podryw" nie różni się zasadniczo od "włoskiego" czy "hiszpańskiego" i nie przybiera bardziej irytujących form. Mimo iż, w ostatnich latach nastąpiły zmiany w obyczajach i Greczynki mają znacznie więcej swobód niż kiedyś, to w bardziej ustronnych rejonach mieszkańcy nadal mogą mieć problemy ze zrozumieniem, dlaczego kobieta podróżuje sama.

Dzieciaki są w Grecji uwielbiane. Otacza się je szczególną "nadprzyrodzoną" opieką, dlatego nie należy się dziwić na widok maluchów z amuletami. Tak wielką sympatią i życzliwością traktuje się także dzieci cudzoziemców. Rodzice nie powinni być zaskoczeni, zainteresowaniem miejscowych swoimi dziećmi. Niczym niezwykłym nie jest tutaj np. częstowanie słodyczami przez sklepikarzy.

Fotografowanie jest ograniczone szczególnie w miejscach takich jak: muzea, wykopaliska archeologiczne, czy w pobliżu lotnisk.

Zwyczajowo zostawia się 5-15% napiwku od ceny potraw, mimo iż opłata za obsługę jest wliczona w rachunek. Nie mniej, a może nawet bardziej ważne od napiwku jest pochwalenie potrawy - zarówno greccy kelnerzy jak i właściciele restauracji uwielbiają takie pochwały i są z nich naprawdę bardzo dumni.

Święta są bardzo hucznie obchodzone w całej Grecji, dlatego w dniu wolnym od pracy, w przeddzień popołudniu i następnego dnia rano większość sklepów jest zamknięta.

Dni wolne od pracy to: 1 stycznia (Nowy Rok), 6 stycznia (Trzech Króli), 25 marca (Zwiastowanie), 1 maja (Święto Pracy), 15 sierpnia (Wniebowzięcie NMP), 2 października (Dzień "Ochi", święto państwowe), 25 grudnia (Boże Narodzenie) 26 grudnia (II dzień Świąt).

Oraz święta ruchome: "czysty poniedziałek" (I dzień wielkiego postu), Wielki Piątek i Wielkanoc (II dni).

Wielu turystów, którzy przyjeżdża do Grecji decyduje się "biwakować". Mnóstwo jest oficjalnych kempingów, ale jeśli ktoś zdecydowałby się na rozbijanie namiotu w innych miejscach, powinien spytać o zgodę. Jest to zasadniczo nielegalne, ale miejscowi "mrużą" na to oczy. Warunkiem jest pozostawienie miejsca w stanie lepszym, niż się je zastało.

W górach jest niewiele schronisk, dlatego planując rozbić namiot lepiej spytać miejscowych pasterzy o zgodę, żeby rano nie obudzić się pośrodku wielkiego stada owiec.

wtorek, 13 maja 2008

HOLANDIA

Holandia lub Niderlandy (niderl. Nederland) - europejska część Królestwa Niderlandów (niderl. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Aktualne granice zostały wytyczone w roku 1839.
Holandia jest krajem gęsto zaludnionym. Ponad połowa jej terytorium leży poniżej poziomu morza. Państwo jest znane ze swoich wiatraków, sera, chodaków, tulipanów, rowerów oraz wysokiego poziomu tolerancji, narkotyków, prostytucji, aborcji, eutanazji oraz związków między osobami tej samej płci. W Holandii swoją siedzibę ma Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii, Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości oraz Międzynarodowy Trybunał Karny. Polska nazwa państwa Holandia jest nieprecyzyjna, gdyż prowincje Holandia Północna i Holandia Południowa to tylko dwa z dwunastu regionów kraju (podobna sytuacja pojawia się w przypadku nazwy Czechy, która w języku polskim odnosi się zarówno do państwa, jak i jego jednej części). Nazwą kraju zalecaną przez KSNG jest w formie krótkiej wyłącznie Holandia, a w wresji pełnej oficjalnej Królestwo Niderlandów. Również Rzeczpospolita Polska w umowie z 1996 roku uznała oficjalną nazwę państwa jako "Królestwo Niderlandów", pozostawiając jednocześnie nazwę potoczną geograficzną "Holandia" (w użyciu np. Holender, ser holenderski) - należy zwrócić uwagę, że nazwy typu Polska, Holandia, Niemcy nie są nazwami oficjalnymi stosowanymi w dyplomacji, w dyplomacji stosowane są wyłącznie formy pełne oficjalne typu Rzeczpospolita Polska, Królestwo Niderlandów, Republika Federalna Niemiec. Nazwa Niderlandy w języku polskim stosowana jest niemal wyłacznie w kontekście historycznym dla krainy. Wielu historyków uważa, że to właśnie w Holandii narodził się kapitalizm. Współcześnie Holandia jest gospodarką rynkową z przeważającą własnością prywatną, ale o wysokim poziomie redystrybucji dochodów poprzez podatki, w 2006 wynoszącym 39% PKB. Holandia jest nominalnie szesnastą gospodarką świata, a po zmierzeniu parytetem siły nabywczej dwudziestą drugą.

Znani Holendrzy

  • Uczeni
    • Erazm z Rotterdamu, filozof
    • Christiaan Huygens, matematyk, fizyk, astronom
    • Huig de Groot, prawnik, filozof i dyplomata
    • Antonie van Leeuwenhoek, naukowiec - udoskonalił mikroskop i jako pierwszy obserwował żywe komórki
  • Malarze
    • Rembrandt van Rijn
    • Vincent van Gogh
    • Jan Vermeer
    • Pieter Bruegel (starszy)
  • Pisarze
    • Joost van den Vondel, pisarz, uważany za najwybitniejszego dramaturga niderlandzkiego
    • Willem Bilderdijk, pisarz
    • Hendrik Marsman, poeta ekspresjonistyczny
    • Eduard Douwes Dekker, pisarz
    • Johan Huizinga, autor słynnego historycznego i kulturoznawczego dzieła Jesień Średniowiecza
    • Harry Mulisch
    • Gerard Reve
    • Willem Frederik Hermans

AMSTERDAM

Amsterdam - największe miasto Holandii i jej stolica konstytucyjna. Wszystkie instytucje rządowe oraz przedstawicielstwa obcych państw znajdują się w Hadze. Położony nad rzeką Amstel, IJ i licznymi kanałami (160) - trzy największe w kształcie półksiężyców usytuowane niemalże równolegle do siebie to - Herengracht (położony najbardziej centralnie), Keizersgracht i Prinsengracht. Z nimi łączą się promieniście mniejsze kanały tworząc sieć wodną dzielącą miasto na liczne wyspy, dlategoAmsterdam nazywany jest często Wenecją Północy. Amsterdam położony jest częściowo poniżej poziomu morza, jest największym miastem Holandii, dużym ośrodkiem przemysłowym, drugim po Rotterdamie - portem handlowym Holandii (dostępny dla statków oceanicznych), połączony kanałami z Morzem Północnym i Renem. Ważny ośrodek naukowy (2 uniwersytety, Królewski Instytut Tropikalny)i kulturalny; jest też ważnym ośrodkiem turystycznym z licznymi muzeami (m.in. Rijksmuseum, Muzeum Vincenta van Gogha, Dom Rembrandta, Muzeum Tropiku); zabytkami i bogatymi ogrodami botanicznymi. Centrum miasta wraz z kanałami powstało w przeważającej części w XVII wieku (Złoty Wiek w historii Holandii).Nazwa miasta oznacza - tamę na rzece Amstel. Pierwszy raz nazwa ta została zapisana po Łacinie w 1275 roku przez hrabiego Florisa V - homines manentes apud Amestelledamme (ludzie mieszkający w pobliżu Amestelledamme). Litera r pojawiła się po raz pierwszy w 1282 roku - Amestelredamme. W 1327 roku hrabia Wilhelm III użył formy Aemsterdam, która najbardziej przypomina dzisiejszą nazwę miasta.
Turystyka ma niezwykle pozytywny wpływ na gospodarkę miasta. Rocznie odwiedza Amsterdam około czterech milionów turystów. W mieście znajduje się ponad 300 hoteli. Amsterdam jest centrum życia kulturalnego Holandii, ma swój balet, orkiestry, teatry, muzea i galerie. Amsterdam jest też dla wielu przede wszystkim miastem wolności, tolerancji i liberalnej polityki względem miękkich narkotyków. Dzielnica Czerwonych Latarni jest jedną z największych atrakcji miasta dla zagranicznych turystów, na równi z kawiarniami (coffeeshop), gdzie można legalnie używać marihuany. Amsterdam uznawany jest także za Gejowską Stolicę Europy. Amsterdam jest jednak znany przede wszystkim z ogromnej liczby rowerów i znakomitej infrastruktury rowerowej. Około 30% całego ruchu w centrum miasta odbywa się na rowerach. Jest ich w Amsterdamie około 600 tysięcy (można nawet skorzystać z usług rowerowych taksówek). Większość ulic ma wyznaczoną drogę rowerową, w mieście jest także wiele parkingów dla rowerów. Rocznie około 80 000 tych jednośladów zostaje skradzionych, a 25 tysięcy wpada do amsterdamskich kanałów.

GRECJA

Grecja (gr. Ελλάδα (Elláda)– kraj w południowo-wschodniej części Europy położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do dwóch mórz: Morza Egejskiego na wschodzie, oraz Morza Jońskiego na zachodzie. Na obu znajduje się wiele wysp, również będących częścią Grecji.Uznawana za kolebkę zachodniej cywilizacji i będąca miejscem narodzin demokracji, filozofii, sportów, polityki i dramatu, Grecja ma długą i bogatą historię i dziedzictwo kulturowe, które wpłynęło na inne kultury Europy, północnej Afryki i Bliskiego Wschodu. Obecnie jest rozwijającym się krajem, będącym członkiem Unii Europejskiej od 1981 r. oraz strefy euro od 2002 r.

Terytorium Grecji można podzielić na:

  • Grecję kontynentalną (wraz z oddzielonym od niej Kanałem Korynckim półwyspem Peloponez), która wchodzi w skład Półwyspu Bałkańskiego
  • oraz wyspy rozsiane na morzach Egejskim i Jońskim

Prawie 1/5 powierzchni Grecji przypada na około 3000 wysp, z czego 167 jest zamieszkałych. Największe z wysp to:

  • Kreta (ok. 8260 km²)
  • Eubea (ok. 3621 km²)
  • Lesbos (ok. 1630 km²)
  • Rodos (ok. 1400 km²)
  • Chios (ok. 840 km²)
  • Kefalinia (ok. 780 km²)
  • Samos (ok. 480 km²)
  • Naksos (ok. 430 km²)
  • oraz archipelagi
    • Wyspy Jońskie
    • Cyklady
    • Sporady Południowe i Północne

Blisko 81% powierzchni Grecji zajmują pasma górskie (śr. wysokość 1200-1800 m n.p.m.), które przyjmują przebieg południkowy. Obszary nizinne są niewielkie i występują w pobliżu wybrzeży (Niz. Salonicka, Tracka, Tesalska oraz Argolidzka). Półwysep Chalcydycki, tworzy 3 wtórne półwyspy: Athos, Longos i Kasandra.

ATENY

Ateny (nowogr. Αθήνα Athina, klas. gr. Ἀθῆναι Athenai, łac. Athenae) – stolica i największe miasto Grecji. Jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych Europy z zabytkami kultury antycznej. Do najważniejszych zabytków Aten należą:

  • Akropol ateński;
  • Starożytna agora ze Stoą Attalosa,
  • Forum rzymskie z Wieżą Wiatrów, biblioteka Hadriana
  • cmentarz Keramejkos;
  • dzielnica Hadrionopolis z okresu rzymskiego ze Świątynią Zeusa Olimpijskiego,
  • kościoły bizantyjskie Panagia Gorgoepikoos, Kapnikarea.

Bogowie olimpijscy podzielić chcieli między siebie wszystkie miasta i regiony na ziemi, aby wyznaczyć okolice, w których mieliby doznawać szczególnego kultu. O Ateny pokłócili się: bogini Atena i król mórz, Posejdon, gdyż było to wielkie, najważniejsze chyba miasto w całej Helladzie. Sami mieszkańcy miasta zbudowanego wokół skały - Akropol zaproponowali „zawody”. Miasto zostanie nazwane imieniem tego boga, który podaruje im najbardziej przydatny prezent. Posejdon dotknął zbocze Akropolu i ze szczeliny trysnęło źródełko. Atena dotknęła włócznią wolną przestrzeń tuż obok źródełka. W tym miejscu wyrosło pierwsze drzewko oliwne. Miasto to zostało nazwane od imienia Ateny.

AKROPOL

Akropol ateński (gr. akropolis - górne miasto) to położone w Atenach wapienne wzgórze o wysokości względnej 95 m. Był on ufortyfikowanym wzgórzem, na którym już w czasach mykeńskich zbudowano cytadelę. W okresie późniejszym Akropol stał się miejscem kultu. Świątynie zbudowane w okresie archaicznym zostały zniszczone podczas wojen perskich. Podczas odbudowy zainicjowanej przez Peryklesa powstał tu kompleks świątyń: Partenon, Erechtejon, Apteros, sanktuarium Artemidy Brauronia i Propyleje. Zniszczone rzeźby, elementy starszych budowli zostały użyte przy poszerzaniu tarasu w kierunku południowym (odnaleziono je podczas prac archeologicznych rozpoczętych w latach siedemdziesiątych XVIII wieku, w tzw. "gruzowisku perskim"). Perykles odbudowę Akropolu powierzył Fidiaszowi. W pracach uczestniczyli także inni wielcy architekci greccy: Iktinos, Mnesikles i Kallikrates.

OCHY

ochy, Republika Włoska (wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: Unii Europejskiej, NATO. Włochy należą do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata - G8.Niezwykle ważną dziedziną gospodarki włoskiej jest turystyka, która ma znakomite możliwości rozwoju dzięki niewątpliwym walorom krajobrazu, bardzo długiemu wybrzeżu oraz niebywałemu nagromadzeniu zabytków z różnych epok. Od lat Włochy znajdują się na 3-4 miejscu pod względem liczby przyjeżdżających turystów zagranicznych. Włochy są pierwszym na świecie producentem win.Klimat jest zróżnicowany w zależności od regionu: w Alpach i w wyższych partiach Apeninów panuje klimat górski, na Nizinie Padańskiej półkotynentalny, zaś centrum i na południu śródziemnomorski.Pomimo, że Włochy są państwem praktycznie jednonarodowościowym, to jednak częściej odczuwane jest ich przywiązanie do danego regionu, niż do całego kraju. Odmienność poszczególnych regionów przejawia się w lokalnych tradycjach kulturowych, standardzie życia, dialektach, a także w krajobrazie.Kultura i tradycja artystyczna Włoch wywarła ogromny wpływ na sztukę i kulturę innych krajów Europy. Niemal każdy zna takie nazwiska jak Leonardo da Vinci, Michał Anioł czy Botticelli.Ich dzieła, często nawet nie kojarzone ze swoimi autorami weszły na stałe do kanonu sztuki: "Mona Lisa", Kaplica Sykstyńska lub Pieta. Florencja, Rzym, Wenecja, to miasta, do których zdąża wielu Europejczyków chcących poznać swoje kulturowe korzenie.




RZYM

Rzym(wł., łac. Roma) – stolica Włoch, miasto w środkowej części kraju w otoczeniu wzgórz, nad Tybrem, ośrodek administracyjny i polityczny (siedziba prezydenta, ministerstw i urzędów; stolica i główne miasto regionu administracyjno-historycznego Lacjum. Drugi Mediolanie ośrodek finansowy i gospodarczy państwa (ważny ośrodek przemysłu samochodowego, elektrotechnicznego, włókienniczego, spożywczego i innych. Wielki węzeł komunikacji lotniczej (2 porty lotnicze – Fiumicino – port Leonardo da Vinci oraz Ciampino), kolejowej (sławny dworzec Termini) i drogowej. Rzym posiada także metro (obecnie 2 linie, trzecia aktualnie w budowie). Światowy ośrodek turystyczny z bardzo bogatymi zabytkami starożytności i średniowiecza (kościoły, bazyliki, Koloseum, pałace, akwedukty, fontanny i wiele innych budowle), niezwykle bogate muzea, nowoczesne osiedla mieszkaniowe na przedmieściach.

Walory turystyczne Rzymu:

  • Bazylika św. Jana na Lateranie
  • Bazylika św. Pawła za Murami
  • Bazylika Santa Maria Maggiore
  • Circus Maximus
  • Cloaca Maxima
  • Corso
  • Fontanna di Trevi
  • Forum Boarium
  • Forum Romanum
  • Kapitol
  • Koloseum
  • Mauzoleum Augusta
  • Ołtarz Pokoju
  • Palatyn
  • Panteon w Rzymie
  • Plac Navona
  • Piazza del Popolo
  • Piramida Cestiusza
  • Plac Wenecki z Ołtarzem Ojczyzny
  • Pole Marsowe
  • Schody Hiszpańskie
  • Usta Prawdy
  • Via Sacra
  • Via Appia
  • Watykan

niedziela, 11 maja 2008

Porady i zwyczaje - Hiszpania

Ogromną przyjemnością turystyczną w Hiszpanii są zakupy. Sklepiki, prowadzone najczęściej przez całe rodziny, starają się zaspokoić potrzeby najbardziej wymagających. Podczas planowania zakupów należy pamiętać o popołudniowej sjeście, która trwa od 14.00 do 17.00. Jeśli zaś chcemy robić zakupy na bazarach, warto wiedzieć, że są one czynne głównie w godzinach rannych.
Hiszpańskie specjały najlepiej kupować w miejscach, w których zostały wytworzone.
Wino, z którego słynie Hiszpania, właściwie dostępne jest wszędzie, ale dobrze jest sprawdzić skąd pochodzi. Istnieje także możliwość kupienia wina na litry - najlepiej w małych sklepikach bądź też bezpośrednio od winiarzy.
Aby wynająć samochód trzeba mieć ukończone 21 lat, mieć polskie lub zagraniczne prawo jazdy i zielona kartę.
Studenci zaoszczędzą sporo pieniędzy wykupując kartę ISIC - uprawnia ona do zniżek przy zwiedzaniu i korzystaniu ze schronisk młodzieżowych.
Nie ma problemu z płaceniem kartą, używaniem czeków podróżnych, ani korzystaniem z bankomatu.
Wybierając się załatwić cokolwiek do którejś z hiszpańskich instytucji weźmy pod uwage fakt, że wczesnym popołudniem życie w tym kraju zamiera. Urzędnicy i pracownicy sklepów korzystają ze sjesty, co i turystom polecamy.

Coś dla mężczyzn.. ;) -
Zwyczajowy napiwek wynosi 5 - 10% wartości rachunku.
Ograniczenia prędkości w Hiszpanii:
Obszar zabudowany: 50 km/h
Poza obszarem zabudowanym: 90 km/h
Drogi ekspresowe: 100 km/h
Autostrady: 120 km/h

Narodowa wesołość Hiszpanów i zamiłowanie do zabaw spowodowała, że właściwie każdego dnia w roku organizowane są gdzieś jakieś fiesty, odbywające się z różnych okazji.
Początek wiosny chociażby wita się w Walencji świętem Las Fallas. Dzieje się to 15 marca w noc św. Józefa. Pali się wówczas gigantyczne figury, czemu towarzyszą pokazy sztucznych ogni. Jest to jedno z najbardziej spektakularnych i kosztownych imprez w Hiszpanii. Jednakże najważniejszym świętem w Hiszpanii jest Wielkanoc. Odbywają się w tym czasie procesje Semana Santa (Wielkiego Tygodnia). Członkowie bractw niosą wówczas wspaniałe rzeźby Maryi, Chrystusa lub różnego rodzaju przedstawienia pasyjne. Zresztą w tym czasie w wielu miejscach Hiszpanii odgrywane są też widowiska pasyjne.
Latem Hiszpania także obfituje w wszelkiego rodzaju imprezy. Jedną z ciekawszych w tym okresie są Zielone Świątki i święto Bożego Ciała. W Noc Świętojańską pali się ogniska na cześć Jana Chrzciciela. Kolejny dobry czas do świętowania przychodzi z nadejściem zimy. Wówczas też - tuż po Bożym Narodzeniu, tj. 28 grudnia - odbywa się hiszpański prima aprilis - w dniu Rzezi Niewiniątek. Właściwie hiszpański kalendarz wypełniony jest po brzegi licznymi wydarzeniami kulturalnymi, zawodami sportowymi, świętami i innymi okazjami do zabaw. Według Hiszpanów bowiem każda pora jest dobra do zabawy.

czwartek, 1 maja 2008

Hiszpania

Kolejny raz mamy okazję pobawić się w mentalności obcokrajowców, jednak teraz przypatrzymy się życiu Hiszpan, który żyją spokojniej, a jednocześnie są weselsi, optymistyczniej nastawieni do życia, jednym słowem – szczęśliwsi od Polaków, którzy w znacznej mierze opierają się na negatywnych stronach życia, myśląc że najpiękniejsze chwile są poza nimi nie zauważając ich na wyciągnięcie ręki.

Co ciekawe i warte zauważenia, to że Hiszpanie spędzają większość chwil poza domem. Dawniej mężczyźni i kobiety spędzali ten czas osobno: mężczyźni szli do kasyna, na korridę lub do kawiarni, a kobiety siadały na krzesłach przed domami, rozmawiały i plotkowały. Do dziś życie w wielu miejscach koncentruje się na ulicy. Hiszpanie spędzają czas w barach, nie tylko po to, by coś zjeść lub czegoś się napić. Są oni miłośnikami gier hazardowych. Bardzo popularne są w Hiszpanii loterie: Narodowa, ONCE (organizacji niewidomych) czy zakłady piłkarskie. Niestety w przeciwieństwie do nas Hiszpanie nie przywiązują aż takiej wagi do rodzinnych spotkań, na czym tracą więzi rodzinne przekładane na powyższe przyjemności. I tutaj możemy się cieszyć, bo niewątpliwie nasza mentalność słynie z życia rodzinnego, a członków tej małej wspólnoty często traktujemy jako najwyższą wartość naszego życia.

Hiszpanie potrafią być dynamiczni, pomysłowi i mogą się obecnie tym pochwalić przed Europą. Baskijskie firmy, zatrudniają najlepszych inżynierów - będących w europejskiej czołówce. Zawód inżyniera cieszy się tu prestiżem równie wysokim jak we Francji. Hiszpania jest ojczyzną powieściopisarzy i dramaturgów o wyjątkowym talencie odkrywania zawiłości ludzkiej natury A czy nasz naród jest równie kreatywny? Myślę, że tak! Uzasadnieniem jest stwierdzenie, że:

Co kraj to obyczaj! Jednak ludzie obojętnie jaki zakątek nie zamieszkują tworzą jego wizerunek przez cechy które sobą reprezentują. To jest właśnie bogactwo świata, że nie można mówić ogólnikowo, ponieważ to zawsze będzie cząstka naszych informacji, które człowiek stara sobie przyswoić, by mieć jakikolwiek pogląd na świat, który go otacza. Można przypuszczać, że Hiszpanie są ludem zasadniczym i poważanym, pewnie czującym się w swej hiszpańskości. Są także odzwierciedleniem barw swojego otoczenia - brązów, żółci, szarości.
W Hiszpanii, paradoksalnie uosobieniem siły fizycznej są kobiety, aczkolwiek jest to ten rodzaj siły, który płynie z wnętrza. Niestety zostajemy jeszcze w tyle, bo choć polskie kobiety mają szanse zaistnieć na prestiżowych stanowiskach, to jednak wciąż traktuje się je jako słabe i drobne istoty, jednak nikt nie zaprzeczy z drogich panów czytających tego posta, że mają w sobie dużo kobiecości i delikatności, bez których świat nie byłby tak kolorowy i piękny jednocześnie :)

W kontaktach z ludźmi Hiszpanie bywają niezwykle obcesowi, nawet odpychający - czasami najzwyczajniej niegrzeczni jak Francuzi, lecz w bardziej bezosobowy sposób. W tym miejscu, dodam tylko że jak widać jest to sprzeczne stwierdzenie, jeśli przyjrzymy się zaangażowaniu hiszpańskich dzieci w sytuacji, gdy widzą potrzebę i możliwość działania, na przykład przy opiece nad młodszym rodzeństwem. A hiszpański szacunek dla starców jest godny podziwu, i racjonalny wobec spadającego wskaźnika urodzeń i starzenia się społeczeństwa.

Wszyscy ludzie mają swoją osobowość i potrzebę zaistnienia w społeczeństwie. Trzeba tylko wiedzieć, że wartością dla każdego powinien być drugi człowiek. Nikt z nas nie jest bezludną wyspą, jednostką żyjącą wyłącznie dla siebie. Mentalność innych ludzi nas pociąga swoją tajemniczością, chęcią oceny i szufladkowania. Pamiętajmy jednak, że nie wystarczy oprzeć swojego zdanie na opinii najlepszych ekspertów, sąsiadów, czy krewnych. Trzeba jeszcze umieć spojrzeć na drugiego człowieka i zobaczyć w nim jego indywidualne cechy, charakterystyczne dla każdego, przez jego indywidualizm i własną historię, opartą na doświadczeniach.

Z tą myślą Was zostawiam, aż do następnej notki i pozdrawiam serdecznie miłośników ludzkich charakterów!

środa, 30 kwietnia 2008

Kuchnia włoska

Przyszla pora na Włochy, a dokładniej na kuchnie włoską. Wszystkim bez wyjatku kojarzy się ona z pizzą, lasagna, spaghetti oraz z tortellini .
                                                
                
Kuchnia włoska charakteryzuje się korzystaniem z dużej ilości warzyw i przypraw takich jak oregano, bazylia, pieprz, estragon, tymianek, rozmaryn, a także używaniem parmezanu. W kuchni tej dość powszechnie stosuje się też oliwę, pomidory oraz cebulę i czosnek, a także oliwki.

Kuchnia włoska jest bardzo różnorodna. Na północy je się ryż i polentę, częściej stosuje się masło, na południu przeważają niezliczone gatunki makaronów i oliwa. Każdy z 29 regionów oraz wiele miast mają swoje kulinarne specjały. Emilia-Romania to ojczyzna faszerowanych pierożków, Sycylia i Siena słyną z deserów, rejon Valle d'Aosta z fondue, Florencja szczyci się befsztykiem i wieloma innymi daniami mięsnymi, Turyn kurczakami Bolonia sosem mięsnym (bolognese), a Neapol – tradycyjną pizzą.

Tradycyjny posiłek włoski składa się z antipasto (przystawka), pasta (danie mączne albo zupa); główne danie to ryby, mięso albo drób wzbogacone risotto lub sałatką. Taki posiłek zakończony jest deserem.

Spaghetti
Typowe danie spaghetti składa się z porcji świeżo ugotowanego makaronu wymieszanego z odpowiednim sosem i posypanego serem (we Włoszech najczęściej parmezanem lub pecorino).

W regionie Neapolu spaghetti je się łyżką i widelcem, w pozostałych regionach Włoch używa się noża i widelca.

Lasagne
Lasagne to jednocześnie rodzaj makaronu w postaci dużych, prostokątnych płatów i danie przygotowywane na bazie tego makaronu. Makaron jest uprzednio gotowany lub układany na sucho (gotowy, dostępny w sprzedaży) w prostokątnym naczyniu, na przemian z warstwami farszu i zapiekany. Najczęściej farsz stanowią warstwy sosu pomidorowego z mięsem, beszamelu i sera, układane do wyczerpania składników, chociaż zdarzają się przepisy od wegetariańskich po wersje na słodko. Danie podawane na gorąco.


Tortellini
Są to pierożki z nadzieniem mięsnym, grzybowym bądź serowym , podawane z sosem pomidorowym, można również korzystać z innych (swoich ulubionych sosów które nie są pomidorowe) lecz nie jest to wówczas w całości włoska potrawa. Na koniec całość posypuje się tartym serem którym jest parmezan.

Parmezan
Najbardziej znany włoski ser na świecie, wytwarzany z krowiego mleka. Nadaje się do konsumpcji w zestawie serów i tarty jako dodatek do różnych dań . Często starty parmezan używany jest do dekoracji potraw.




 
Tiramisu
(wł. tirarse sù – ocknij się, przebudź się, ale też tirami sù poderwij mnie) to deser, który składa się z warstwy biszkoptu nasączonej bardzo mocną kawą espresso oraz winem marsala, przypominającym w smaku cherry, na który nakłada się warstwę kremu z kwaskowego twarożku mascarpone, jajek, cukru i śmietany, a całość posypuje się warstwą grubo zmielonych płatków gorzkiej czekolady.

Deser ten podaje się bardzo silnie schłodzony i je się zwykle do kawy espresso. Kombinacja kawy, pożywnego twarożku i gorzkiej czekolady "stawia na nogi umarłego". Tradycyjnie tiramisu spożywa się we Włoszech na drugie śniadanie – zwłaszcza w upalne dni. Niektórzy twierdzą, że oprócz zdolności "stawiania umarłego na nogi" deser ten posiada też pewne własności afrodyzjaku, czego jednak nikt jak dotąd naukowo nie dowiódł. Faktem jest jednak, że dzięki dwuznaczności nazwy tego deseru, jest on często żartobliwym wstępem do flirtu i nadaje niewinnym początkowo spotkaniom nutkę erotyzmu.

Istnieje co najmniej kilkadziesiąt różnych przepisów na tiramisu, które we Włoszech posiada wiele regionalnych odmian. Deser ten przyjmuje najróżniejsze rozmiary i kształty, choć na ogół jest to prostokątne lub okrągłe ciastko o rozmiarach zbliżonych do polskich kremówek.




Chyba każdy chciałby zjeść wyśmienitą pizze i dlatego też dziś podaje przepis na prawdziwe ciasto włoskie do pizzy :D na sam początek RADA: Ciasto ugniatamy ręcznie!!!!

składniki:
Ilości na 2 pizze (30 cm)
2 szklanki mąki pszennej,
3 dkg drożdży,
3 łyżeczki oliwy z oliwek (extra virgin)
0,5 szklanki wody przegotowanej i lekko ciepłej (nie gorącej!)
0,5 łyżeczki soli
1,5 łyżeczki cukru

Do miski wrzucamy drożdże i zasypujemy je cukrem. Całość polewamy odrobiną wody i rozcieramy aż do uzyskania jednolitej cieczy. Jeżeli to możliwe, tak uzyskany roztwór pozostawiamy na 3 - 10 min w temperaturze pokojowej. Wsypujemy całą mąkę i mieszamy cały czas dolewając wodę aż do uzyskania jednolitej masy o konsystencji nieco rzadszej niż plastelina. Jeżeli została nam jeszcze woda, nie dolewamy jej. Dodajemy oliwę i sól po czym ponownie mieszamy do momentu gdy ciasto jest jednolite i nie klei się do miski. Wyrobione ciasto możemy odstawić na co najmniej 10 min.

Nadmiar ciasta nie wykorzystany do uformowania placka na pizzę możemy przechowywać w lodówce nakryte lub zamknięte tak, by nie wyschło.

Prawidłowo wypieczona pizza, tzn z mocno wypieczonym spodem ale nie spalonym serem (ciągnącym się) powinna być pieczona w temperaturze około 400*C. Taka temperatura jest nie do osiągnięcia w piekarnikach domowych, ale jest na to rada.

Sposób na wypiek prawdziwej włoskiej pizzy w domowym piekarniku:
Potrzebujemy odpowiedniej blachy, takiej która w błyskawicznym tempie się nagrzeje. Potrzebujemy więc albo profesjonalnej blachy ze stali "niebieskiej", bądź jednorazowej tacki aluminiowej do pieczenia pizzy. Ważne jest aby się do tego stosować bo w standardowej blasze pizza nie wypiecze się prawidłowo z uwagi na zbyt duży czas nagrzewania sie tego materiału.

W przypadku tacek niezbędne będzie podsypanie ciasta mąką aby nie przywarło, w przypadku profesjonalnej blachy nie będzie to potrzebne.
Włączamy piekarnik na maksymalną temperaturę wraz z termoobiegiem. Gdy piekarnik się nagrzeje wkładamy pizze i pieczemy około 4 min, w połowie pieczenia obracamy o 180* pizze. Czas pieczenia jest umowny, trzeba raczej robić ją "na oko", starając się nie otwierać piekarnika a zaglądając przez szybe co pozwoli na utrzymanie temperatury.

Jeszcze inny, domowy sposób pieczenia: Ciasto formujemy na papierze do pieczenia i wkładamy wraz z papierem do mocno nagrzanego (bezpośrednio na nagrzaną blachę, bez blach czy form dodatkowych) piekarnika. Przy wkładaniu pizzy do piekarnika trzeba posłużyć się łopatką bądź tacką czy deską. Pizza piecze sie w zależności od stopnia nagrzania od 4 do 15 minut.




SMACZNEGO :D